خانودهٔ میزبان با آغوش باز او را پذیرفته و همینطور که او با این محیط و مردم جدید اشنا میشود یک زنگ تلفن از وطن وی را به یاد روزهای خوب گذشته در ایران میاندازد

در اولین روز دانشگاه ،برای اولین بار در زندگیش الهام احساس می‌کند که او هم قسمتی‌ از این جامعه است تا اینکه یک استاد ایرانی‌ که خوب میداند وی از کجا و برای چه به اینجا آمده است او را به زیر سؤال...

الهام همانطوری که به رفتار خود ادامه میدهد،از یک استاد زیمبابوه ایی که در همان حال در مورد تعصب ملیتی واقع شده یاد می‌گیرد که او هم باید قوی باشد تا بتواند پیشرفت کند

در روز امتحان نهایی‌ ،تشخیص الهام با دیگر دانشجویان متفاوت است. او احساس می‌کند که امتحانش را قبول نشده است